menu

Ik, startende ondernemer

De startende ondernemer. Een lekker praktisch afgebakende doelgroep en dat zal ik weten ook. Nog vóór ik mijn btw-nummer binnen heb liggen de op starters toegespitste reclamefolders al op mijn deurmat. Iedereen heeft wat nuttigs voor me en iedereen kan me helpen, en nog voor een vriendenprijsje ook! Ik heb me lang niet zo populair gevoeld. Toch besluit ik nog maar even niet in te gaan op het aanbod van mijn nieuwe vrienden en plaats hun folders in de zojuist aangeschafte grote opbergdoos met het label administratie.
‘Eerst maar eens geld verdienen, voor ik het ga uitgeven,’ mompel ik voor me uit, terwijl ik afwezig speel met het bubbeltjesplastic dat om mijn net aangeschafte kantoorartikelen zit.

Ik word niet graag door anderen geholpen. Ik ben iemand die het liefst onbetreden paden bewandelt en zich niet zonder slag of stoot conformeert aan de bestaande regels. Dit heeft zo zijn voordelen, omdat je vanuit een fris perspectief soms mogelijkheden en oplossingen voor problemen weet te ontwaren die voor anderen verborgen blijven. Als ondernemer heb ik echter wel te maken met de échte wereld, in plaats van de wereld in mijn hoofd. En in de echte wereld moet men aan bepaalde standaardvoorwaarde voldoen. In de echte wereld moet de boel juridisch, administratief en fiscaal gewoon kloppen. Voor de innovator in mij zijn deze factoren triviaal en overkomelijk, voor de ondernemer zijn ze van vitaal belang.

‘Eerst maar eens geld verdienen’ is dan ook iets wat ik vaak voor mijzelf moet herhalen. Ik loop altijd al een paar stappen voor op de werkelijkheid. Ik waan mij al in een wereld waar de orders met prettige regelmaat binnenkomen, de administratie op orde is en de belastingdienst tevreden is. In werkelijkheid moet er nog een hoop worden geregeld en zal  ik nog stevig aan de bak moeten voor er concrete afspraken gemaakt zijn met de eerste klant.

Voor mij is de discrepantie tussen de wereld in mijn hoofd en de werkelijkheid soms een reden tot tobben. Een spoortje wanhoop kan me bevangen wanneer ik besef wat er allemaal nog gedaan moet worden om het beeld wat ik voor mijzelf heb geschetst tot de realiteit om te vormen. Het hebben van ambitie, het hebben van een droom is de basis van innoveren. Maar daar ben je nog geen ondernemer mee. Het verrichten van de juiste handelingen om deze droom waar te maken, dát is ondernemen.

Dus forceer ik mij terug op aarde, terug naar het heden. Ik dwing mijzelf het bubbeltjesplastic met rust te laten en aan het werk te gaan. De beste manier om ervoor te zorgen dat je je niet meer druk maakt over alle dingen die er gedaan moeten worden is ze gedaan krijgen. Dus worstel ik mijzelf door de administratie, bel die ene klant nog een keer na, spit de site van de belastingdienst door en mail het ministerie.
‘Tijd om dromen te realiseren,’ moedig ik mezelf aan, en al snel heb ik het te druk om me druk te maken.

Verder lezen

Reacties