Geboorte van een onderneming

Eigenlijk liep ik al jaren rond met het idee ooit iets voor mezelf te gaan beginnen. Maar wat het precies zou worden? Tenslotte had ik geen hoog genoten opleiding, zelfs geen vakgerichte opleiding of specialisme waarin ik me als ondernemer kon laten uitblinken. Als werknemer viel ik op als ‘duizendpoot’ die nooit te beroerd was om iets extra te doen en breed inzetbaar was. Eigenlijk kon ik van alles een beetje maar niks heel goed gepaard met een flinke dosis geestelijke creativiteit en lef. Jaren voelde het als een tekortkoming niet gestudeerd te hebben, niet in een bepaalde vakomgeving thuis te horen. Inmiddels weet ik dat het nooit te laat is om te leren en heb ik mijn studie niet als student in een Gronings studentenhuis gedaan maar in de praktijk terwijl ik geen studieschuld opbouwde maar juist salaris ontving en me rijkelijk ontwikkelde in de tijd van mijn verschillende werkgevers.

Zo begon ik mijn loopbaan in de horeca van Hardenberg, de plaats waar ik ook geboren ben. Het was op dat moment de snelste manier om geld te verdienen zonder een diploma te hoeven overleggen en het allerbelangrijkste; ik deed mijn werk met passie. Ik beloofde mezelf dat ik nooit iets met tegenzin zou gaan doen; zowel in werk- als in privésfeer. Na wat jaren werken kwam ik erachter mijn ontwikkeling stil bleef staan door het nachtleven waarin ik verzeild was geraakt en werd het hoog tijd voor iets anders.

Dat andere vond ik in een vrijwilligersproject in Portugal, waar ik ruim een half jaar circa 50 kinderen onder m’n hoede nam. Als één na oudste van een bijzonder gezin met 7 kinderen en gemiddeld 3 pleegkinderen werd zelfstandigheid me al vroeg bijgebracht alsmede het inleven in andere karakters en personen. Dat had ik wel nodig daar hoog in de Portugese bergen. Maar het werd een succes! Niet alleen omdat mijn thuisfront me dagelijks zoveel post stuurde dat ik me eerder ‘Marilyn Monroe’ dan ‘Moeder Theresa’ voelde maar ook omdat ik er achterkwam dat ik een keuze had en mijn weeskinderen niet. Ze leerden me de Portugese taal en brachten me ‘back to basic’ en dat terwijl ik nog maar 21 jaar oud was. Als in de avonduren het weeshuis stiller werd en mijn taak voor de dag erop zat, zonderde ik me af onder de sterrenhemel waar ik bedacht dat ik sociaal was opgevoed en me rijk voelde dit te mogen meemaken maar dat ik zakelijker in elkaar zat en dat de lust om te ondernemen dieper geworteld zat dan ik aanvankelijk dacht.

Toch duurde het nog 10 jaar voordat ik daadwerkelijk aan mijn eigen onderneming toe was. Bijna een jaar geleden bedacht ik een nieuw plan voor een onderneming op Internet. Het zou geen ‘huismoeder-marktplaats-kraam’ worden maar iets totaal nieuws. De veranderingen in mijn privé leven – waarin ik liefdevol samenleef met een supermarktondernemer en moeder ben van een dochter – maakte dat ik besloot afscheid te nemen van mijn bijna 6 jaar durende loopbaan bij Uitzendorganisatie Adecco. Passie voor werk maakte plaats voor passie van ons gezin. Met liefde verzorgde ik onze dochter en runde het huishouden. Zonder problemen en zonder spijt mijn baan ervoor opgezegd te hebben. Maar de ambitie bleef. En het ondernemerschap bleef me in de ban houden. Er moest een manier zijn om mijn ambitie om te zetten in een bedrijf dat vanuit huis te managen was.

Toen ik op een avond een nieuw concept bedacht wat ik vooral thuis kon uitvoeren, begon de zelfstandige in zich verder te ontpoppen. ‘Get Boomeranged’ werd mijn slogan; je gooit wat en krijgt iets terug. Zonder actie, geen reactie. Precies de vertaling die bij mijn bedrijf en bij mij past. Deze boemerang zou een belangrijk voorwerp worden in mijn bedrijfsfilosofie en  als logo gaan dienen. Als moeder van 31 jaar kreeg ik er een tweede ‘kindje’ bij: “Freelen werd geboren!”

Benieuwd naar het vervolg van de oprichting van het bedrijf van Marlinde? Lees volgende keer verder in deel II van ‘Geboorte van een onderneming’

Verder lezen

Reacties