Weblog
15 Mei 2007
3.464

Jong & Ondernemen is altijd win-win
Stel, je bent jong en je wilt voor jezelf beginnen. Maar je twijfelt omdat je geen ervaring hebt. Geen probleem, je leert snel in de praktijk. En zelfs als het mis gaat komt het uiteindelijk toch nog meestal goed.

In Nederland is het niet gebruikelijk dat iemand die net van school af komt voor zichzelf begint. De meeste jongeren gaan op zoek naar een leuke baan. Zelfs als er concrete ideeën zijn om voor zichzelf te beginnen. Naarmate men ouder, wijzer en grijzer wordt komt deze droom van een eigen bedrijf beginnen steeds vaker om de hoek kijken. Echter, de verplichtingen groeien mee (hypotheek, kinderen e.d.) en je moet wel erg sterk in je schoenen staan om een goede baan op te geven voor de onzekerheid die aan het ondernemerschap is verbonden.

Als ik met een ondernemende jongere in gesprek raak dan vraag ik altijd; “en wat is het ergste dat er mis kan gaan als je voor jezelf begint?” Steevast wordt hierop geantwoord; “dat het bedrijf geen succes wordt”, of “dat je failliet gaat”. Inderdaad, ze hebben gelijk. De praktijk bewijst dat vier van de vijf starters de eerste vijf jaar niet overleeft. Deze bedrijven gaan echter lang niet allemaal failliet (in die zin dat er uiteindelijk schulden aan derden niet betaald worden). Het aantal echte faillissementen is zeer beperkt. De meeste startende bedrijven komen niet of onvoldoende van de grond. En als ze al van de grond komen dan lukt het vaak niet om een voldoende doorstart te maken (met onvoldoende financiën als belangrijkste oorzaak). Een echt groot financieel verlies is eerder uitzondering dan regel. Veelal beperkt het verlies zich tot het geld dat de ondernemer er zelf in heeft gestoken (en het geld dat hij van Family, Friends & Fools heeft ontvangen). Dit is zeer vervelend maar niet onoverkomenlijk.

Als ik praat met een ondernemende jongere dan geef ik ook altijd aan; “het opstarten van een eigen bedrijf kan goed gaan, maar ook fout. Maar zelfs als je failliet gaat, dan staat dit nog goed op je CV ook!” Let wel, ik ben geen voorstander van het op goed geluk beginnen van een eigen bedrijf. Maar als je een bedrijf begint, en het gaat mis, dan heb je in ieder geval laten zien dat je ondernemend bent. Dat je er voor bent gegaan. En dat is voor veel werkgevers een pré. Terecht, want in deze jaren met een eigen bedrijf leer je veel. Als ondernemer moet je hard werken, op veel markten thuis zijn en voelt je de resultaten in je eigen portemonnee.

Conclusie; als je als jonge ondernemer aan de slag gaat dan win je altijd. Zelfs als je strijdend ten onder gaat!

Zietuwel.nl schreef op 15 Mei 2007 om 09:22
Hoi Patrick. Alhoewel je het psycholische aspect van een faillissement niet moet onderschatten, ben ik het met je eens dat als iemand jong gaat ondernemen dit in theorie het beste moment is. Als je onderneming niet loopt, dan nog lijkt het mij een super toevoeging voor een CV. Ik weet zeker dat ik mensen eerder zou aannemen als ze geprobeerd hebben te ondernemen, al is het enkel voor een half jaar en zelfs als het niet van de grond is gekomen. Het idee dat men het geprobeerd heeft is voor mij toegevoegde waarde.

Enkel lijkt het me belangrijk voor jonge ondernemers om duidelijkheid te bieden. Ben je een groentje zonder ervaring? Concurreer dan op prijs, en noem je diensten niet "Complete Solution Packages" en jezelf geen "All-round Specialist" waarmee je wellicht het verkeerde imago geeft. Laat zien dat je wilt leren en dat je daardoor wat goedkoper bent in de prijs. De opdrachtgever zal dit begrijpen en met zijn eisen ook oppassen of het in ieder geval in overleg doen. Zo kom je niet voor verrassingen te staan!
Bob Verhagen schreef op 13 September 2007 om 15:17
Hallo,

Ik ben dan wel geen ondernemer, de ambitie om dit op (korte of lange) termijn te worden is er zeker wel. Zelf denk ik dat ik momenteel nog te groen ben.

Mijn vraag voor mezelf is: hoe kom ik hier vanaf? Gooi ik mezelf gewoon in het diepe, om zo tijdens het traject te leren en de (voor mij onvermijdelijke) verliezen als leergeld te zien?
Of is het slimmer om eerst van iemand met ervaring te leren. Immers, met het beginnen van een nieuwe sport leer je ook van je nieuwe trainer. Hij/zij heeft reeds ervaring met de sport (het ondernemen) en kent dus de ups en downs. Als men gelijk de eerste de beste wedstrijd zou binnen stappen zonder enige ervaring is de kans op een mislukking een stuk groter.
Zo is het volgens mij ook met ondernemen. In het diepe springen is wel goed, iedereen moet immers ooit alles leren, en dan maar het liefst gelijk. Maar zou dit niet veel makkelijker gaan onder begeleiding van een trainer/coach/mentor, zodat in ieder geval niet te diep wordt gesprongen.

Mijn voorbeeld. Ik ben momenteel 16 jaar oud en zit nog op de middelbare school, in 5 VWO. Omdat alles hier mij erg gemakkelijk afgaat is het de bedoeling dat ik naast school allemaal kleine projectjes doe. Mijn toekomst ligt in het ondernemen, dus als een van die projecten zou ik graag iets meer leren over het runnen van een eigen bedrijf. Maar waar leer ik zoiets? Op school word ik opweg geholpen door leraren, bij sporten door een trainer. Waarom word ik bij het ondernemen niet geadviseerd en begeleid door mensen met ervaring, mensen die reeds dat diepe in zijn gesprongen. Zou dat niet een win-win situatie zijn? De jonge, ambitieuse ondernemer die het beter doet, omdat hij goed opweg geholpen wordt door iemand met ervaring. En als een onderneming dan toch gedoemd is te mislukken kan er van te voren al besloten worden om de onderneming niet door te zetten (omdat het misschien toch te veel inspanning of geld zal kosten). Of verliezen op de langere termijn beter proberen te voorkomen door niet te diep te springen.
Naam
E-mail
Reactie *
Vijf plus zeven is *
(NAAM EN EMAIL LEEGLATEN ALS U ANONIEM WILT REAGEREN)